De tijd vliegt voorbij. Sinds 18 maart ben ik alweer aan’t werk en ‘t is precies nooit anders geweest. We zijn helemaal opnieuw georganiseerd thuis en mijn collega’s zijn supertof. Toch leuk als ze zeggen dat ik er al één van de kern zen in ‘t kiekeskot op de receptie 
We zijn eigenlijk vrij goed op mekaar afgestemd, Christel, Lindsay, Ann en ikzelf: een team dat goed samenwerkt, het goed kunnen vinden met mekaar en al heel wat afgelachen hebben. Samen met Ann ben ik naar ‘t facturen-scholeke geweest zodat we stilaan ook de proeffacturen kunnen opstellen. Ni zo simpel zalle met de prijzen van verse eikes die per week genoteerd zijn. Marieke zorgt ervoor dat de prijzen correct in de computer staan maar omdat er heel wat speciale afspraken zijn hierrond, is het altijd goed opletten! Als je foutjes maakt, heb je natuurlijk nog eens extra werk om alles opnieuw recht te zetten.
De telefoontjes lukken ook al wat beter nu ik iedereen een beetje leer kennen. Een beller denkt soms wel dat ik Christel of Lindsay ben en er heeft wel es iemand ingehaakt met het idee dat hij verkeerd verbonden was. Als iemand vanuit zijn wagen belt, hoor ik die soms dubbel praten. Daarom had ik de naam niet verstaan en vroeg even te herhalen. Die meneer kende de uitdrukking: iemand dubbel horen, helemaal niet.
Even een update van belangrijke gebeurtenissen en uitspraken:
- Charlotte bakte een gateau om de oven te testen. Hij was in elk geval goed gelukt en was dus rap opgesmuld.
- Sommige postbakje van de collega’s zijn wel heel speciaal: ‘t Is dolle pret met Liesbeth, TGV Iris en Snelle Jelle
- Christel merkt op dat ik “groene energie” krijg met al die vapeurs
- Als er veel mailtjes binnenkomen, zeg ik tegen Christel: factureer jij maar verder dan zal ik de mails wel bekijken
- Een magazijnier komt binnen en zegt: ” goeiemorgen iedereen, behalve Jarno, want die heb ik al gezien. Thuis moet die zwijgen maar hier mag Jarno wel wa zeggen (aan den telefoon dan eh)”
- Omdat onze printer nogal lawaaierig is, gaan we dit oplossen door een bak te laten maken door de schrijnwerken en Ann merkt op dat ze rond “mij” ook ma iets moete voorzien;
- Een chauffeur ziet de screensaver op Christel haar PC en zegt: “is da uw poesje?” (hij probeert ABN te spreken want het is een West-Vlaming en die hebben wel een speciaal taaltje). Ik blijf maar wijselijk even op den achtergrond
- Elke dag wordt er een mandje met koekjes op de bureau gezet zodat we een tussendoortje kunnen nemen. Het laatste koekje is altijd voor de durvers!
- Jarno zou eigenlijk JANOT geheten hebben. Bij de aangifte van de geboorte werd deze naam geweigerd.
- U familie kust ge ni en uw collega’s ook ni
- We gaan bij Ann op den bureau nen achteruitkijkspiegel zette. Zo kan ze Jarno tijdig op zijn vingers tikken als hij in zijn neus zit te peuteren.
- Het gezelligste plekje van logistiek is boven Jarno zijnen bureau; er zat daar een enorme spin
- Ik heb een schattig gatenmachine zegt Ann, zij heeft een grote klomp
- Ann gebruikt veel koosnaampjes zoals: “mijn drolleke” maar ook wel es “mossel”. ‘t Stinkt in elk geval allebei. Soms zegt ze ook wel es lieve dinge, Jarno nooit want die weet geen lieve dingen
- Guido is gespecialiseerd in houtsnijwerk maar hij heeft geen opdrachten meer omdat hij alles al heeft
- Dagelijks zet ik de “opera” op en da’s geen probleem, zolang ik maar ni meezing
- Ik hoor de Marc aan de telefoon zeggen: “ik kom… kom, kom, kom, kom,… Da zegge ze zo tege de kiekes (duiven) eh
- Ik vergeet nog al eens in te loggen ‘s morgens. Ik moet dit wel doen, om ni in ‘t zwart te werken
- Op ‘t antwoordapparaat stond een onverstaanbare boodschap. Jarno, Iris,… niemand verstond de naam van de beller. De Jelle passeert als we de speaker even opzetten om nog es te luisteren en hij merkt op: ‘t is in ‘t Duits. Woooow, da hadde we dus ook al door
- Voor onze terugweg van onze vakantie, zoeken we nog een plaatske om te overnachten. Ik vraag aan Jarno of hij in de buurt van Limoges geen mooi plaatske kent. Zeker weten, zegt hij: “Paradise by the dashboard light” op de achterbank, antwoordt hij.
- …
Maar ondertussen werken we ook wel goed door. De achterstand in de facturatie, te wijten aan de overschakeling naar het nieuwe computersysteem, is bijna ingehaald.
