Groetjes aan mijn schoonmoeder

Na zijn 90ste verjaardag wou hij naar os moe; dat was zijn wilsuiting. Va Willems is vrijdag thuis gestorven.

Hij miste os moe en ondanks alle eerdere tegenslagen, bleef het bij hem altijd een heel welkom thuiskomen. Hij was er altijd geejere bij :-) en klaagde nooit.

Den hof met zijn groententuin onderhouden, meehelpen in het huishouden en zijn duiven verzorgen behoorden vroeger tot zijn dagelijkse taken. Toen hij minder mobiel werd, nam Danny initiatief om het zware werk over te nemen. Boontjes plukken, de patatten schillen, de duiven voederen kon hij dan nog zelf zodat zijn dag gevuld was en hij voldoende beweging kreeg.

Zowel Els, de vaste thuishulp als de verpleegsters hadden hem graag. Er zijn tal van familiemomenten die we nooit zullen vergeten en die we zullen koesteren.

Na zijn 90ste verjaardag ging het bergafwaarts. Een beurtrol werd opgestart om hem gezelschap te houden wat zeker geen zware opgave was. Gewoonlijk rustte hij in zijn relaxzetel, en we keken op TV naar de veldcross of een natuurfilm over beestjes.

Zo zal ik hem ook altijd blijven herinneren. Genieten van kleine dingen,

Maar stilaan ging het bergaf en vrijdagnamiddag, net voor ik naar mijn werk vertrok, gaf ik hem nog een kus en vroeg hem de groetjes te doen aan os moe.

11015105_10206188131288945_8520144020869044272_n[1]

Een wens is vervuld

Vandaag is een langverwachte dag voor mijn schoonvader. 90 jaar worden was zijn grote wens. SInds zijn thuiskomst uit het ziekenhuis gaat het alleen maar opnieuw bergop. De eerste weken was hij heel vlug vermoeid en kon bijna niks eten. De drinkvoeding als vervanging van vaste voeding was een juiste optie. Ook de kinesiste kwam langs om te kloppen en bewegingsoefeniingen te doen. En het gaat goed. Met de nodige instanties wordt er voor oppas gezorgd en ook de kinderen springen bij. Momenteel eet hij  opnieuw vaste voeding en is ook veel sterker. Hij kan nog wat rondwandelen met zijn loopwagentje en genieten van een natuurprogramma op TV. In de vroege namiddag brengen we een bezoekje. Daniëlle is er al met Simon, die een mooie tekening maakte en de Seppe die ozze va eigengeknutseld “hartje” gaf. Allemaal kleine dingen die hij zeker apprecieert en ons toonde. En zoals het hoort bij een verjaardag, smulden we van een lekkere chocoladetaart nadat ozze va de kaarsjes had uitgeblazen.

Ochtendwandeling met Dino in de sneeuw

Een berichtje op mijn gsm.. binnen 5 min? Dat wil ik niet missen.

Sinds ik avondshiften werk, probeer ik in de voormiddag mijn buurvrouw, Lu, gezelschap te houden tijdens haar dagelijkse ochtendwandeling met Dino. Momenteel is dat natuurlijk een heel frisse manier van wakkerworden :-) Het heeft namelijk flink gesneeuwd vanmorgen dus ik neem mijn fototoestel mee.

We wandelen altijd via het Parkje van de Mgr. Cruysberghslaan in Meerhout. Dit is pas heraangelegd met streekeigen plantgoed zoals rode kornoelje, gele kornoelje, spork, hazelaar, gelderse roos, veldesdoorn en gewone vlier. Op het achterste gedeelte is een hoomstamfruitgaard aangeplant met onder andere appel-, peren- en pruimenbomen.

Daarna wandelen we verder in het natuurgebied rond de  Nethe. Dino is in zijn sas en ondertussen kunnen wij gezellig ons babbeltje doen.

A star is born, Lou

Een klein, hobbelig envelopje in onze brievenbus; nog een nieuwjaarskaartje? We waren benieuwd.

Kijk maar mee :

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Het geboortekaartje van Senna vind ik niet direct terug maar we hebben nog steeds de speciale attentie die we mochten ontvangen op de babyborrel

Alvast proficiat met je schattige Lou die ik al heel graag es zou vasthouden :-)

LOU

Koken op Hou-vast maar toch niet

De vereniging Hou-vast is een vrijwilligersinitiatief dat kansarme mensen uit de regio ­Meerhout-Laakdal wil opvangen. Deze mensen willen vaak geen overheidshulp, maar de  kans om in een ongedwongen sfeer samen te komen. Dat willen ze met Hou-vast bereiken. Het hoofkwartier is het vroegere woongedeelte, de keuken en de garage van de toenmalige leegstaande pastorie van Zittaart. Er is een ontspanningsruimte, waar mensen kunnen knutselen of aan vorming doen, er kunnen huishoudelijke taken aangeleerd worden en de tuin van de pastorie wordt onderhouden. De hoofdmissie is om die mensen in een huiselijke sfeer en in een klimaat van onvoorwaardelijke acceptatie bij elkaar te brengen zodat ze zichzelf kunnen zijn en anderen kunnen vinden.

Momenteel wordt er maandelijks een kooknamiddag georganiseerd. Mensen kunnen eten ophalen maar kunnen ook komen eten. Iedereen helpt mee bij het klaarmaken en afruimen van het eten. Ze proberen aan tafel te gaan om 17u30 en om 19u kunnen af te sluiten.  Op de reva leerde ik Mieke, één van de vrijwilligers kennen die me aansprak en hierover vertelde. Er zijn altijd handen tekort dus bood ik aan om mee te helpen.

houvastjan-1-2015

In de vroege namiddag vertrok ik richting Meerhout Zittaart. Ter hoogte van de Biesakkerlaan rijdt plots een auto de hoofdbaan op en ik kon niet meer tijdig stoppen. Links uitwijken en remmen maar het mocht niet baten. Ik weet niet meer wat ik riep maar we botsen. De tegenpartij reed me aan de rechtervoorkant aan met de voorkant van haar wagen. Omdat ik op de linkse kant van de weg stond, ontstond er direct een lange file. Ik dacht ook dat ik niet meer kon rijden en belde de politie en Eric. Gelukkig was ik niet ver van huis want niemand stopte om me even te helpen. Het verkeer, richting markt in Meerhout, reed over de fietspad voorbij; de brokstukken lagen verspreid en de vrouw van de andere wagen was helemaal over haar toeren. Er zat ook nog een baby in de wagen maar gelukkig was die ook OK. Ik was content dat Eric er was om het verkeer te regelen. Een agent, die passeerde maar niet aan ‘t werk was, toonde zijn batch en raadde ons aan de wagen te verplaatsen. Nu was het nog wachten op de politie. Na een korte controle mocht ik beschikken want ik was zeker in mijn recht. De vrouw van de tegenpartij was blijkbaar ‘onder invloed’… Het zal dus een gerechtelijke procedure worden :-(


We reden de wagen direct naar de garage.. er zijn heel wat kosten, meer dan 4000 euro dus het is afwachten of ze die nog gaan herstellen.

Va Dekkers wordt 86

Hip Hip Hoera… 86 jaar :-)

Wintertijd is ni zo’n geweldig goeie tijd voor ozze va want dan kan hij ni veel doen. TV kijken, een wandelingetje doen of met zijn vrienden een pannekoekske gaan eten,… pfff . Voor hem mag het al zomer worden zodat hij buiten kan werken. Hij kan ook ni meer zoveel eten als vroeger. Amai va, en ge zijt er nog ma 86..

Eric bakt zijn eerste biscuit en een vers rozijnenbrood speciaal voor ozze va zijn verjaardag. De biscuit ziet er geweldig lekker uit en ik  weet  dat het nog lekkerder smaakt. Voor mijn verjaardag heb ik alvast ook ne biscuit van de privé-bakker bestelt.

Schol va, op je verjaardag:

 

Schoonvader gaat achteruit maar we kunnen hem ni missen

Mijn schoonvader zijn gezondheid gaat achteruit..

In ‘t ziekenhuis ging het op en af. Soms zag hij er moe uit, lag veel in bed met zijn ogen dicht en at met moeite 1 boterhammeke en dronk een half taske koffie. Inspanningen lukken niet en je hoorde hem piepen. De andere dag was hij perfect in orde, genoot van een heel stuk javanais en smulde uit zijn bakje pitloze druiven terwijl hij in de zetel zat.

Hij kon ook echt genieten van een bezoekje. Hij vertelde en lachte, kwam mee op de rand van t bed zitte, pikte zelfs ozzen Eric zijne cappuccino in en toen ik op zijne rug begon te wrijven was het van, ja, ja, ja, ja, ja,ja,ja, ….ik zei hoow Rita want sebiet hedde hier iet aan de hand :-)

Iedereen weer opgelucht. Ozze Leo zegt ook dat het doet goed onze va zo terug te zien. We hopen hem nog wat te houden! Als zijn pillen goed op punt gezet worden zal hij rap terug thuis in zijn zetel zitten om te slurpen aan zijn borreltje! Want……eigenlijk kunnen we hem niet missen!

Maar stilaan merken we toch dat het niet goed gaat.  Hij heeft het nog steeds moeilijk met ademen. De verpleging kon geen reden geven van zijn achteruitgang. De dokter van wacht was langsgeweest en waarschijnlijk “broeide” hij op iets, maar hij kon geen oorzaak vinden. Ik denk niet dat hij zijn stethoscoop genomen heeft om eens naar zijn longen te luisteren anders moest hij dat toch minstens gehoord hebben.

De behandelende arts kwam terug na kerstmis maar die had ook geen goei nieuws. De nieren werken niet optimaal en va’s hart is heel erg verzwakt. Dit is allemaal niet goed. Kortademigheid, opgezette voeten, hoesten, gebrek aan eetlust, geen energie…

Met oudjaar mag hij naar huis. Ons Drea heeft haar werkgever kunnen overtuigen dat er elke dag hulp nodig is voor onze va en de kinderen springen bij indien nodig.

De ene dag is de andere niet. Er zijn goeie dagen, dan eet hij een kom soep en zit veel in de zetel. Hij blijft wel heel moe en slijmen ophoesten vraagt veel inspanning. Daarom wordt er gestart met kine. Het is juist een moeilijke dag als Els komt want va heeft de hele tijd liggen slapen en nog bijna niks gegeten. We maken hem wakker en ze start eerst met zacht kloppen op de borst maar dat lukt niet. Hij kan dit echt niet verdragen. Dan gaan we oefeningen doen om de benen en armen soepel te houden. Eerst wil hij ni echt maar al snel doet hij goed zijn best en heeft er nog een fors tempo opzitten. Zijn armen heft hij zo hoog in de lucht als Els. Dit is tevens een goei oefening om de longen open te zetten en je merkt direct dat hij veel moet hoesten.

We hopen dat er nog veel goeie dagen zullen komen, waarop hij nog kan genieten van iets lekkers en van de aanwezigheid van kinderen en kleinkinderen.