Operatie 2 – dag 4

Deze morgen werd ik verrast met verse croissants door ons Sonja. Ik bel eerst toch nog even naar Aalst en Eric is blijkbaar ook juist een boke aan ’t ete. Ozze max houdt me gezelschap en ik verwen hem met een wat verse melk. Nog even gebeld met ons moeke die mijne was gaat doen en dan een schuimend, warm bad. Het is alweer bijna 10u as ozzen Yves er is en ik ben nog volop in de weer om alles klaar te maken. Hij zal me naar Leo en An brengen. Daar wacht ons nog ne lekkere koffiekoek die we in ’t zonneke onder de pergola opeten. Dan terug richting Aalst. Ik ben benieuwd hoe het met ozzen Eric is. Het is een rustige rit en rond 12u30 zijn we er. Ik stap even langs de mid-care zodat Eric weet dat we er zijn. Zijn middageten is al op en ik laat hem rusten tot het bezoek van 14u30.

We hebben nog even de tijd om een frisse neus te halen dus gaan eve naar het markplein. Het zonneke schijnt en er is veel volk op de been; blijkbaar is het zaterdagvoormiddag marktdag en het is gezellig druk. We eten een pastatje op het terras en we moeten ons haasten om toch nog een kwartiertje te laat te komen. Eric ligt te wachten en merkt even op dat het beter op ’t terras was dan hier in ’t ziekenhuis…

Eric probeert zich beter voor te doen dan hij zich voelt. Er is toch weer een buisje minder aangsloten nl. de zuurstof. Dit lijkt weer normaal te zijn: tussen 92 en 100 zou goed zijn en bij hem is het momenteel rond de 96. Zijn drainage in zijn rug loopt ook prima en zijn wonddoekje blijft droog. Maar hij voelt zich heel moe en alles is zwaar. Hij denkt heel veel aan vanalles van vroeger. De dokter heeft blijkbaar nog naar de verpleegdienst gebeld, zegt de verpleegster. Hij moet nog aan de aerosol en ik masseer zijn kuiten en voeten. Hier kan hij zich dan op fixeren en al spoedig wordt zijn hartslag rustiger (ik zit namelijk altijd op da TV-ke te kijken naar de cijferkes) en slaapt.

Tot morgen lieve schat,

hou de moed erin

2 gedachtes over “Operatie 2 – dag 4

  1. Rita,
    Ik schrik toch wel wanneer ik dit allemaal lees, klinkt wel een hele serieuze operatie. Weet niet wat Eric juist heeft maar wens hem in ieder geval het allerbeste toe. Ook voor jou want ik kan mij voorstellen dat het niet gemakkelijk is om diegene die je graag ziet pijn te zien hebben.
    Greet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s