Tito Eric lucht zijn hart

Dagen, wachten, wachten. Je voelt jezelf leeglopen. Niks kunnen doen en afhankelijk zijn van een zakje is het allerergste.

Wachten op iets te kunnen eten, op een bezoekje en voor de rest niks anders dan je ogen sluiten om krachten te sparen. Vroeger lukte ook niet alles meer maar nu niks meer.

Wat wel lukt is , in sneltempo, ne pot rijstpap leegete, mee nonkel Leo.

Ne mens wil vooruit en dat lukt nu niet. Het kan niet enmag niet omdat 1 onnozel zakske dat naast je bed hangt, moet vollopen (je moet wel weten welk zakje hij bedoelt natuurlijk)

Dagen dat je niet weet hoe lang deze toestand verder zal duren.

Ik wil oefenen, ik wil vooruit en wil niet ter plaaatse blijven trappelen.

De herstelling op deze manier ben ik niet gewend. Ik ben nog van den oude tram: iemand die resultaat wil zien en nu nog niks ziet!

De kine is nog niet geweest en hij heeft al 2 dagen niet rechtop gezeten of op zijn benen gestaan. Morgen gaat hij zeker komen en dan gaan we vragen wat we samen kunnen doen om te starten. Dat is pas een stap vooruit.

Vooruit is het enige belangrijke.

Eric

Een gedachte over “Tito Eric lucht zijn hart

  1. Ik wens jullie allebei veel sterkte en geduld want dit heb je nu nodig je moet weten alle beetjes helpen al zijn het maar minieme dingetjes .Ik duim voor een progresieve vooruitgang .En Rita leg je ventje maar goed in de watten maar vergeet vooral jezelf niet want jij ben de drijfkracht en de waarom Erik vooruit wil neem dus voldoende rust zodat je kan volhouden ,als je hulp nodig hebt ik zal er proberen te zijn
    grtjs AnneMie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s