Operatie 2 – dag 11 : wet van Murphy

We hebben een rustige nacht gehad en tijdens het ontbijt komen we beide tot het besluit dat we allebei naar huis willen. Dus proberen zoveel mogelijk zelfstandig onze plan te trekken. Rechtkomen en op de rand van ’t bed zitten en nadien opnieuw gaan liggen, lukt zonder de verpleegster te roepen. Het verplaatsen op bed is zwaar maar lukt door 1 voet voor Eric zijn voet te zetten en hem zo onder de oksel en elleboog een zetje te geven zodat hij zich kan verplaatsen.

Eric voelt zich moe en rust een beetje uit. De kinesist komt niet in ’t weekend dus hij oefent zelf een beetje.

Terwijl Eric zijn ochtengymnastiek doe, blijf ik ver uit de buurt. De controle is er nog niet helemaal en ik wil geen blauw oog.  Ik start mijn PC op en kan even afleiding zoeken door te chatten met mijn petekind Yasmine, met haar vriendje Robin, die net te laat komt want Yasmine is gaan ontbijten en met os Yenthe die mij de allerkoelste tante noemt, zo sta ik blijkbaar ook in haar GSM :-).  Maar een “naam” vinden voor os Yentie is geen probleem; Eric noemt haar hottie en Yente vindt dat “hot hot”.

Nadat Eric verzorgt en fris gewassen is, poetsen we zijn tanden. In bed is dat keileuk; je moet maar es probere iemand zijn tande te poetse en dan een bakje onder zijn kin houden zodat hij zijn spoelwater kan uittuffen. Ofwel spuugt hij over het bakje, ofwel loopt alles naast zijn kin. Nadien een deftige scheerbeurt merk ik op dat zijn wenkbrauwen redelijk gegroeid zijn. Met de trimmer ga ik dat es bijwerke seh.. ik heb da ding nog nooit gebruikt maar het lukt behoorlijk; alleen van zijn rechterwenkbrauw blijft ni veel staan.

Na het middageten ga ik in de cafetaria een broodje eten en ontmoet daar Hilde, uit Eindhout. We houden mekaar gezelschap en vertelt me dat haar man,, die 50 is,  op intensive zorgen ligt na 3 overbruggingen. Zelf verblijft ze in een gastenhuis hier vlakbij. Morgen zou hij naar een gewone kamer gaan.

Luc, Ilse en Brent komen op bezoek. Luc heeft ne blauwe vingernagel en den Brent ligt met zijne pols in ne “groene” gips vol namen. Ik vind nog wel een plaatske om ons handtekening te plaatsen. Toch wel pech om met zulk warm weer in de gips te moeten.

Eric en zijn petekind Brent, allebei in de lappenmand:

 

Eric voelde zich in de voormiddag al ni super en tijdens het bezoek merk ik dat hij het zwaar heeft. Hij heeft het warm en voelt zich mottig zodat ik de verpleegster bel. Ze neemt zijn temperatuur en polsslag en die zijn in orde maar zijn bloeddruk is wat aan de lage kant. Uiteindelijk stelt ze vast dat hij waarschijnlijk een blaasontsteking heeft. pffff… en net nu we bergop gingen. Hopelijk is dit van korte duur.

Mijn verhaal vandaag is misschien wat deprimerend getint maar het word me allemaal een beetje teveel.

Een gedachte over “Operatie 2 – dag 11 : wet van Murphy

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s