Dag 27 – lazy sunday

Gisterenavond rond 19u is ozzen Eric gaan slapen. Hij kon zijn ogen niet openhouden van vermoeidheid. Zelf had ik ook moeite om mijn ogen open te houden maar probeer me toch nog wat wakker te houden door TV te kijken. Het wordt toch niet laat als ik mijn campingbed opstel. Rond 2u vannacht krijgt Eric weer veel pijn maar slaapt al vlug weer door tot 7u ’s morgens: klokje rond slapen, noemen ze dat.

Als hij wakker wordt, is hij nochtans niet in topvorm. Met veel moeite lukt het hem toch op de rand van bed te zitten tijdens het ontbijt maar op zijn benen staan lukt helemaal niet. Volgens mij is het voor een groot stuk te wijten aan het slechte weer. Zijn rechterschouder en -hand doen pijn en ik raad hem aan iets te vragen. Waarom zou hij pijn moeten lijden als men deze kan verlichten? Het put hem alleen maar uit en hij gaat zijn spieren meer opspannen i.p.v. ontspannen.

Dan is het weer pillen innemen. De antibioticapil is nog steeds een probleem. Die wil ni binnengaan ook al breken we hem door; het heeft ook een keivieze smaak. Hier rechtover ligt er iemand neiïg te niezen maar verleden week was er een patiënt die heel erg hard moest hikken. Blijkbaar is dit een probleem waar men nog niet van weet waarom dit is. Hilde vertelde me verleden week dat haar vader dit  ook had en hij ook naar de kliniek moest. Eerst heeft men hem 2 dagen in coma gehouden en daarna was de hik over. Spijtig genoeg kreeg hij deze rare hik opnieuw na enkele weken zodat hij opgenomen werd in de kliniek en zijn toestand alsmaar erger werd. Hij kreeg een longontsteking en men heeft hem laten overbrengen naar UZ Leuven waar hij 8 weken op intensive zorgen verbleef en uiteindelijk nog 30 kg woog. Het is na enkele maanden weer goed gekomen maar toch… Vroeger keek ik op TV nogal es naar ziekenhuis-series maar nu zap ik er vlug overheen.. Ik heb het hier wel gehad.

Een student-verpleegster komt Eric verzorgen. Ze zit in het 2de jaar van de verpleegsterschool en werkt hier in de weekenden om een centje bij te verdienen. Nadien ligt Eric alweer spoedig te slapen tot het middageten. Daarna zet ik de TV goed hard zodat hij zeker niet meer in slaap gaat vallen.

In de namiddag komen Wenke en Wim op bezoek. Amai os Wenke is goed verbetert na haar ski-ongeval van 2 maanden geleden. Elke dag naar de kinesist die het haar niet gemakkelijk maakt maar je merkt het verschil wel duidelijk. Ozzen Eric zal ook blij zijn eens hij kan starten met zijn revalidatie. Hij zit hier echt op te wachten en wil nu gaan werken aan zijn herstel. Hopelijk heeft Dr Martens morgen een datum voor de 3de operatie.

Na het avondeten komen collega Herman met zijn vrouw Anita even langs. Het was toch slecht weer dus ze vonden het niet erg om zo ver te rijden. Je merkt dat Eric er deugd aan beleefd en vertelt hen wat hem allemaal overkomen is de laatste weken. Anita heeft heel lang gezocht naar een gepast kaartje en het is dan ook een heel schattige kaart.

En geloof het of ni; het bezoek is vertrokken, Eric heeft zijn avondeten op en … ligt hier lekker te slapen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s