Dag 37 – Pijnlijke rustdag

Dr Martens verteld dat de operatie vlot verliep. Vandaag rustig aandoen en proberen de pijn onder controle te houden. De pijnpomp werkt automatisch omdat Eric niet de kracht heeft om zelf bij te nemen. Hij mag wel altijd inspuitingen bijvragen. Hij mag geen pijn hebben en moet ervoor zorgen dat hij op tijd belt voor meer pijnstillers want het heeft geen enkel voordeel om pijn te hebben. De dokter van de pijnkliniek is vandaag nog 2 keer komen checken of het in orde is.

Zijn wonde in zijn nek is pijnlijk en de palmen van zijn hand prikkelen voortdurend.

Tijdens de verzorging ben ik even gaan kijken: de snede begint op hoogte van zijn oor. Zijn haar is in het midden dan ook helemaal weggeschoren en een enkele cm aan zijn oor staat er nog haar. En daartussen dus een tirret. Het lijkt grappig uitgelegd maar het is raar hoor !

De tulband rond zijn hoofd is dus niet om meer druk te zetten op zijn wonde maar omdat zijn hoofd tijdens de operatie vastgeschroefd werd en er nu aan weerszijde een gaatje zit. Dit merkte ik als ik zijn haar kamde.

Leen, de ergo-therapeute komt langs. Morgen gaat ze een spiegel meebrengen en even laten zien hoe de spiegeltherapie werkt. Bij spiegeltherapie ligt Eric’s rechterhand achter de spiegel, op de plek waar de patiënt het spiegelbeeld ziet van de gezonde hand. Zo ontstaat de illusie van twee gezonde handen. Als de gezonde hand dan eenvoudige oefeningen doet, is dat een stimulans voor de aangedane hand om diezelfde bewegingen te maken. ‘Die visuele illusie is heel sterk. Men heeft echt het idee dat beide handen bewegen. Soms kijkt de patiënt even achter de spiegel en kan dan teleurgesteld zijn dat het niet zo is,’ zegt men. ‘Als je dénkt aan een beweging, is dat al een soort training om die beweging daarna goed uit te voeren.’Door het oefenen met de spiegel kan de handvaardigheid van de aangedane hand verbeteren. Men kan na een tijdje bijvoorbeeld de hand weer openen en iets pakken.

Eric oefent heel goed mee. Nochtans is het moeilijk met de pijn. Ze rekt ook de spieren in de rechterarm en dat valt helemaal ni mee :-( De spieren in zijn elleboog zitten vast en Leen trekt goed door wat heel pijnlijk is. Hij moet stop zeggen als het teveel wordt en dan antwoord ze: we gaan nog even door😉. En het lukt beter en beter zodat Leen het zelf moeilijk krijgt kracht te zetten en vol te houden maar dan zeg ik tegen ozzen Eric: zeg maar STOP en dan nog even volhouden🙂

We krijgen ook weer post: woow een postogram. We maken natuurlijk een plaats vrij op ons prikbord recht voor den Eric zijn bed.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s