Dag 8 – Ergo-les

Vandaag is Eric al een week in Geel. Het is misschien moeilijk te geloven maar het gaat snel maar wat belangrijker is: de herstelling is fantastisch.

Er zijn weer leuke boodschappen

In de ergo doet Dorien hem een spalk aan met een zak rond waar lucht in kan en met deze druk kan hij zijn rechterarm omhoog houden zodat hij zich kan concentreren op zijn schoudergordel om kracht op te bouwen. Dit gaat goed maar de elleboog is nog zwak. Al liggend moet hij dan zijn arm omhoog brengen en naar buiten. Dit trekt aan zijn spieren in zijn bovenarm.

Dan doet ze hem een kortere spalk aan en moet hij rechtzitten op de tafel. Als een pinquin lukt het hem vooraan op de tafel te geraken. Nu gaat hij steunen op zijn hand om de “Tonus” (spierspanning) op te bouwen. Alles vertrekt vanuit de romp naar de extremiteiten: schouder, elleboog en dan de pols. Als de schouder sterk genoeg is, kan de elleboog ingeschakeld worden.

Als ze de spalk uitdoet, heeft ozzen Eric een zebra-motiefke op zijnen arm. Nu moet hij met zijn hand op Dorien’s knie steunen. Dorien duwt met haar knie de arm naar achter en ozzen Eric moet proberen tegen te houden. Daarna moet hij op de tafel steunen en duwen. Als Dorien zijn elleboog steunt, lukt het anders gaat hij omvallen. Dorien is soms een echt pestkopke en daar trekken ze zich dan aan op🙂

Volgende week mag ik ook mee met de Chris, de kinesiste. Ze is een strenge maar een goeike hoor. Ze zegt over kinesisten: mensen van goud met een zwart randje; altijd net er iets over doen dan eigenlijk kan.

Onze buren, Emma en Dirk, komen ook goeiendag zeggen. Zoals Eric daar zit, ziet hij er heel goed uit maar als hij zijn bokes gaat opete zien ze effectief hoeveel moeite het hem kost. Emma gaat nog oefen-knijp-ballen bezorgen die ze zelf gebruikte tijden haar revalidatie met haar schouder. Dit is om spierkracht op te bouwen.

En net alsof het afgesproken werd, komen even nadien Greet en Jimpy binnen. Eindelijk want ze hadden graag in Aalst al langsgekomen. Greet begrijpt allemaal ni goed wat er gebeurd is maar na hetgeen Jimpy enkele jaren geleden overkwam, weet ze perfect hoe moeilijk dit allemaal is. Jimpy is namelijk ook in een revalidatiecentrum hersteld van een serieus werkongeval waarin hij onder de leggers van een kraan terecht kwam met zijn onderlichaam, waar nu ook een titanium plaat inzit. Maar hij is goed hersteld en is momenteel taxichauffeur, kan opnieuw gaan vissen en kaartspelen, .. Greet kan aan da blogje allemaal ni goed aanuit, maar Jimpy wel. Hij zal direct de foto es late zien seh als Eric buiten zit te genieten van ’t zonneke.

Collega Jelle is de laatste bezoeker van vandaag. Er deden zich zoveel verhalen de ronde dat hij ni wist wat hij moest verwachten hij ozzen Eric terug zou zien. Maar dat valt reuzegoe mee en ook Eric zijn positiviteit vindt hij heel belangrijk.

De dag is alweer voorbijgevlogen en ik ga met Maria, Luc, Jetske, Hilde en Jef een terraske doen hier in Geel. De braderij is begonnen en er is heel veel volk en er zijn zelfs optredens van dansgroepen.

Rond 21u gaf de verpleegster gaf Eric zijn medicamenten. Gewoon even het plastiek potteke, waar de pillen inzitten, in zijne mond kappe een slokske water want het slikken is inmiddels geen probleem meer. Oeps, ook het inslaperke zat erbij.. dus ozzen Eric: tuf, tuf, tuf  al die pillen opnieuw uit zijne mond want hij vond het nog veel te vroeg om te gaan slapen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s