Verrassingsfeestje

Vandaag is het een spannende en drukke dag voor mezelf maar ik heb alles goed voorbereid. Omdat de collega’s van Eric direct na het werk gaan langskomen voor een verrassingsfeestje, zal ik wat belegde broodjes en een glaaske cava voorzien. Al vroeg ben ik in de weer: eieren koken, noten fijnkappen, augurken en hesp in blokjes snijden, wraps vullen,…maar geen nood, samen met ozzen Max is het dubbel plezant.

 

  

Omdat het te warm is, kan ik natuurlijk dit alles niet in den otto laten staan maar geen probleem, os Sonja en Jorim gaat dit koelzetten en om 18u bezorgen. Wat heb ik een geluk met haar.

Met de Jelle heb ik afgesproken om via de zij-ingang boven te komen en in het salonneke samen te komen. Ik zou dan met ozzen Eric tot daar komen gewandeld. Ik heb me al suf gepiekerd hoe ik dat moet gaan klaarspelen.  Ozzen Eric is moe want hij heeft van den hele dag niet in zijn bed geweest en het was extra druk.  Na het avondeten vraag ik of hij even wil rusten in bed maar nee hoor,.. Hij heeft nog vanalles te vertellen. Hij heeft namiddag nog bezoek gekregen van Monique en tante Gerarda. Spijtig genoeg konden die niet lang blijven want de logopediste kwam langs.  Maar hij weet natuurlijk van niks en ikke zo maar van: sebiet toch nog effe wandele want anders valle we in slaap…  maar hij is lui en doet nog wat stretch-oefeningen; zo wijd as ge kunt, moet da🙂

 

Ik stuur een SMS naar Maria met de vraag om me even te verwittigen als ze er allemaal zijn. De verpleegster heeft de zijdeur opengedaan als ze de eetkar naar beneden bracht en komt nog even onze kamer binnen om een seintje te geven dat het gelukt is… Os Sonja is goed op tijd en na een kwartiertje komt de verpleegster weer even binnengelopen van: zijn ze er nog ni? Ozzen Eric zo van: die komt hier nu zo dikwijls binnengelopen.. maar ik zeg hem zo van: ja, raar.. Dan moet ozzen Eric naar toilet en ik ga vlug even op de gang vragen of er een probleem is.. Nee hoor, maar het duurt zo lang eer ze boven zijn. Dan ikke weer terug naar ozzen Eric en ik ga ook even naar toilet en blijf hier lang treuzele.. Nu komt de verpleegster weer even binnegelope en den Eric zo van: nu komt die hier weer aan.. Ik zeg hem eve te gaan zien en ga even de gang op… Wat nu weer verzinnen? Ah ja, ze moest op kamer 1 zijn. En dan eindelijke het verlossende SMS’ke dus ikke zo van: kom we gaan een wandelingeske doen naar de living. voorbij de verpleegpost en dan ineens: ik moet naar WC dus terug naar de kamer. HELP! Alé, helemaal terug naar onze kamer, ozzen Eric zijn toiletje doen en dan hem toch nog teruggekregen. Ik dacht al da heel mijn planneke ging mislukke. In de gang zegt hij al van: daar zat volk maar ik weerleg het en zeg van: iedereen mag daar toch binnen… en daarbij er is daar een FEESTJE VOOR JOU. Da zal wel, zegt em..  Da zal dus wel. Het was dus een supertoffe verrassing.

       

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s