Operatie geslaagd

Vandaag is een MR-Scan geplant in Aalst en daarna een bezoek aan Dr Martens. Leo rijdt mee en is al op tijd bij ons zodat we nog een tas koffie kunnen drinken. De rit verloopt vlot en om half 12 zijn we geparkeerd. Na inschrijving kunnen we nog een broodje eten in de cafetaria en rond 12u30 zijn we dan aan de inschrijvingen van de medische beeldvorming. Nummerke pakken; alée zegt de Leo en nijpt in mijnen arm: wachtzaal “Aaaaaaaaaa”. In de gang zien we al een bekend gezicht, een verpleegster die ons blijkt te herkennen. In de wachtzaal gaat Leo naast de chauffage zitten want met zo’n weer is da nodig… hij leest rustig de gazet verder als ze ons komen roepen. Eric is helemaal niet zenuwachtig want nu er geen verkalking meer zit, is er ook niks meer dat kan afgekneld worden. De scan verloopt ook vlot en na 10 min. is hij terug. Het blijkt nog een oud machien te zijn want ze staken stopkes in zijn oren,  zodat het geluid gedemt wordt en moes om op te vullen zodat zijne kop vastzat tussen het machien.

Als we bij het secretariaat van dr Martens arriveren, komt de dokter daar net even binnen en herkent Eric onmiddellijk. Hij is blijkbaar opgelucht en blij dat ozzen Eric er goed uitzien en zelf stapt. In zijn bureau staat de scan al klaar op het scherm. Hij is duidelijk opgelucht dat het ruggemergkanaal nu volledig open is . Tijdens de operatie had hij het ruggemerg moeten wegdrukken om de verkalking weg te frezen. Hoe meer hij het ruggemerg zou raken, hoe meer uitval en onherstelbare letsels er zouden zijn. Hij dierf effectief niet meer verder werken aan de botontkalking omdat het risico dan te groot was om een uitval tot de nek en is nog altijd de harde botten niet vergeten waar hij 5 frezen op botgeboord heeft. De ziekte OPLL is iets wat hier eigenlijk nooit voorkomt en men weet ook eigenlijk niet waarom iemand dit zou hebben. Het is ook niet echt familiaal erfelijk.

OPERATIE IS DUS GESLAAGD: het is overduidelijk te zien dat het ruggemerg nu heel wat ruimte heeft. De dokter is echt opgelucht dat Eric zijn benen zo vlot hersteld zijn. De situatie is echt wel heel erg geweest en de dokter bevestigd nog even dat het even heel cruciaal geweest is en hij er zelf heel erg voor gevreesd heeft dat Eric het niet zou halen. Maar nu mogen we gerust zijn en na 6 maanden zullen we opnieuw evolueren hoe de situatie is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s