In de revalidatie-wachtzaal

Op besneeuwde wegen is ni echt mijn ding, daarom besloot ik vandaag niet over en weer te rijden naar de revalidatie maar te wachten tot Eric klaar is. In de gezellige keuken neem ik een koffie en zet me aan de grote tafel. Er staan bordjes met vlaai van een jarige kinesiste maar dat is voor de patiënten en collega’s.

Al vlug krijg ik gezelschap van Jefke die rechtover mij gaat zitten en ik bezorg hem een taske koffie. Op zijn gemakse smult hij van de lekkere taart. Ik probeer een babbeltje te slaan maar het is moeilijk voor hem om te praten. 4 jaar geleden kreeg hij een herseninfarct en is nog steeds verlamd aan zijn rechterkant. Hij heeft nog wel het geluk samen met zijn vrouwke te wonen en zijn 2 kinderen en kleinkinderen brengen hen regelmatig een bezoekske.

Een vrouw uit Balen heeft een nieuw heup gekregen in augustus en komt sindsdien 3x per week oefenen. Ze is 72 en woont helemaal alleen. Stiekem gaat ze al op een trapladder staan om te poetsen maar ze is wel voorzichtig hoor😛

De Jos komt al 20 jaar, 3 of 2 keer per week trainen. Er komt een mevrouw aangewandeld met een rollator. Dat is een handig ding omdat ze het ook als tafeltje kan gebruiken🙂 Ze zet haar tas koffie erop en kan zo naar tafel wandelen om erbij te komen zitten. Thuis doet ze dat ook en soms schuift de tas er wel es af, gewoonlijk als  het net gepoetst is natuurlijk. Ze is van Lommel en er lag daar heel veel sneeuw; richting Geel lag er minder en minder.

Er wordt wat gezellig over en weer gepraat; de ene had ne mindere dag en had maar wa gefietst, gepeddeld en werd gemasseerd. Voor de rest ni veel gedaan als nog wa moete nadenke…

En wie zag ik nog meer: Celina wandelde met 1 kruk ! Wat een verbetering want een paar weken geleden zat ze nog altijd in de rolstoel.

Omdat het toch sinterklaas was en om over wat anders te babbelen vroeg ik wie zijne schoen gezet had en of er iets in lag vanmorgen. De meneer rechtover mij zei: voor mij niks erin maar ik lachte zo van dat op zijn gezicht te zien was dat hij ni braaf geweest was. Maar bij een mevrouw zat er ne kabouter in hare schoen. Ze heeft namelijk 2 holen (klompen, begreep ik later) die haar zoon speciaal heeft laten maken en op haar kast staan. Naast die holen, krijgt de kabouter een mooi plaatske en die kan dan het werk doen thuis als zij komt revalideren😛

De tijd vliegt voorbij en er is nog een superleuke verrassing voor de patiënten want Sint en Piet komen snoepjes brengen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s