Cunina-sushi-avond: voor algemene publicatie vatbaar?

Een datum zoeken om onze Cunina-inleefreizigers nog es terug te zien, is niet zo evident. Via een doodle vonden we uiteindelijk een datum om nog es bij te babbelen in een gezellig sushi-restaurant in Leuven. Niet iedereen kon erbij zijn dus via een verslag informeren we even wat jullie gemist hebben🙂

Zelf ben ik veel te serieus om de leuke Cunina-avonden neer te pennen maar geen nood, ik heb het opnieuw aan Ann gevraagd. Na haar vorige verslag ben ik ervan overtuigd dat niemand het beter zou kunnen verwoorden.

Onderweg terug naar huis in de auto zegt Rita me: “je maakt toch verslag  van gisterenavond”, ’t leven gaat zo snel en vergeten doen we zo rap.. Bovendien waren  Bart en Philippe er niet bij , en hoe kunnen die anders bijbenen.
ik zeg: ’t is goed Rita,  ‘k zal het doen. Maar hoe begin je eraan, aan zo’n verslag?

Ik werk in een diversiteitscentrum en enige beroepsmisvorming is mij niet vreemd. Want wat is een verslag? Iedereen ziet en beleeft de dingen op zijn eigen manier, wat ik zie, zie jij niet en wat ik heb meegemaakt, maak jij helemaal anders mee..

Dus  heb ik geprobeerd om door de ogen van iedereen te kijken: iedereen verschillend dus.. maar ook  .. iedereen toch wat hetzelfde ..   De aandachtige lezer zal bijvoorbeeld merken dat iedereen wel ergens een traantje wegpinkt.

Dus hier gaan we..

Wabi Sabi Sushi Leuven - 19 april 2013 (3)

Zoals Kurt het heeft ervaren..

“Toen ik aankwam bij het restaurant was men volop bezig de tafels te dekken. Het personeel keek me enigszins meewarig aan toen ik zei dat ik er al was. Ik ging alvast aan de tafel zitten, en toen.. toen besefte ik het .. ja hoor, Hongkong  time.. Ik had nooit het klokje van Ann vorig jaar in mijn auto mogen installeren, maar ja, ’t  was zonde, er wordt al zoveel weggegooid in onze maatschappij..

Tja, wat doet een mens dan als je beseft dat je nog wel eventjes zult moeten wachten.. Je verzamelt de vele brood (kroepoek) mandjes van de tafels en je maakt er iets anders  van. Ik moet zeggen dat ik best tevreden was van het resultaat.. En toen ik zag dat de sushi werd opgediend  op de boten die ik gemaakt had, wel, dan pinkte ik toch een traantje weg”

Wabi Sabi Sushi Leuven - 19 april 2013 (2)Wat Annemie ’s anderendaags in haar dagboek schreef..

“Te laat, veel te laat zijn we vertrokken.. Konden we niet veel aandoen, want de tanden fee stond in de file  op de ring in Antwerpen. Toen ze er eindelijk was, en haar motor op de oprit parkeerde, haar helm afzette, en haar lange blonde haren losschudde, toen vergat Jan even zijn pijn.

Tand meegegeven, feeke  terug  weg, en toen ze verdween in de verte, en enkel nog een stipje werd, pinkte Jan toch even een traantje weg : zoveel wijsheid in een tand die voor altijd  in de bocht verdween..

Wij weg, hup naar Leuven, restaurant binnen, busje Dafalgan afgegeven aan de receptie..

Ik moet zeggen: tovenaars zijn het!  Alles op onze Painkillersboot smaakte voortreffelijk! De rijst had zich mooi rond de Dafalgan gezet, en zo’n Dafalgan gecombineerd met gember is werkelijk een voltreffer!”

Wabi Sabi Sushi Leuven - 19 april 2013 (6)Wat Rita op haar blog schreef..

“Gisteren naar de Japanner geweest in Leuven.  ’t Was eten met stokjes. Ik moet zeggen dat dat best wel meeviel, binnen het uur had ik zeker mijn eerste visje binnen., zeker nadat ze mijn stokjes aan elkaar zijn komen lassen. En zo’n internationale omgeving.. het doet mijn parate talenkennis bovenkomen .Vooral mijn Duits en Engels, het moet gezegd worden, het is nog altijd perfect.. Tegen de knappe jongeling die mij kwam bedienen, zei ik dan ook vlot “The love boat eats well, the poisson smecks und Eric und  mich gehen das sicher einmal wiederholen”. De jongeman pinkte zowaar een traantje weg bij het horen van zoveel talenwijsheid.”

 

Wabi Sabi Sushi Leuven - 19 april 2013 (9)Wat Ans en Lieven  ’s morgens tegen Fleur en Tijl vertelden..

“mama! Je was gisteren toch zo vroeg terug, het was zelfs nog licht” Ja,  Fleur, je weet toch dat we met wat oudere mensen op stap waren, die gaan altijd wat vroeger slapen… “maar was het leuk mama”? best wel.. ’t was ook lekker. Mijn eten was al wel een beetje koud, omdat ik eerst alle grote stukjes op de borden van de mensen heb  helpen doorsnijden. En papa stond buiten te praten met Frankie, die verhalen vertelde van toen  hij jong was en met de diepzeeboot in de grote oorlog voor de kust van Engeland lag. En zoals je weet, vertellen oude mensen  nog al eens vaak het zelfde, dus ook papa heeft wat later gegeten dan de rest.

Daarna zijn we nog op café gegaan. ’t Was voor die mensen zo lang geleden.. maar we hadden met de cafébaas afgesproken, en hij had alvast wat extra stoelen klaargezet..  Dan nog snel teruggelopen naar het restaurant. Eric was zijn kunstgebit in het bakje voor de sojasaus vergeten.  Het geluk op zijn gezicht toen ik terug kwam, ik vergeet het nooit. En Ans pinkte zowaar een traantje weg..

Wabi Sabi Sushi Leuven - 19 april 2013 (10)Wat Kathleen aan Sophie vertelde..

“En Kathleen: hoe was ’t gisteren? Ach ja ma, ’t was wel goed , maar ja zo op één kamer met iemand anders, niet gemakkelijk hé. Ik zei nog zo tegen Ann: drink geen koffie meer, want dat gaat gisten. En ja hoor, koffie drinkt ze, met alle gevolgen van dien..

En dan dat gemekker en gesnik omdat ze geen nachtje zonder haar man kan. ’t Was na twee uur voor ze sliep!  Dat belooft weer voor volgend jaar als we naar de Filipijnen terug gaan.

En vooruitblikkend naar maart 2014, pinken Sophie en Kathleen alvast een traantje weg.. “

Wabi Sabi Sushi Leuven - 19 april 2013 (5)En tenslotte.. last but not least.. Frankie en Jeanine.. Lees wat Jeanine  aan haar dagboek  kwijt wou..

“Lieve dagboek! Ik was in mijn nopjes gisteren! Zoals je weet, lieve dagboek, is mijn hobby stamboomonderzoek. Toen Ans mij  in de wc toevertrouwde dat je als je  de leeftijden van de groep optelde en dan terugtelde in de tijd, ergens in de prehistorie terechtkwam, heb ik dit snel met een stokje op een servetje gekrast. En  deze morgen ging ik aan de slag ! en ja hoor , blijkt dat wij allemaal afkomstig zijn van dezelfde stam. Samen trokken wij door West-Europa ergens in de steentijd, in onze zeemvellen rokjes en met onze knuppels in de hand. Samen zongen we ’s avonds rond het kampvuur, om de samenhang in onze stam te versterken “we never walk alone”..

Beste dagboek, neem me niet kwalijk, maar nu moet ik even een traantje wegpinken  op één van je pagina’s, anders klopt het verhaal niet meer.. Een zeker bij mij, die vorig jaar in februari de papierenzakdoekenindustrie persoonlijk  heb  ondersteund, zou dit gewoonweg niet kunnen..”

Tot zover mijn feitelijk en waargebeurd verslag.. Ontroerend, toch.. ? ik pink er zowaar ….

Groetjes,

Ann

Ps: niemand neemt mij dit toch kwalijk hé? Ik denk dat ik te veel koffie heb gedronken, alles is gaan gisten, en dat in combinatie met de sushi die ik geproefd heb van de Painkillersboot van Annemie en Jan, daarboven nog mijn groot verdriet van het gemis van mijn echtgenoot, laat nog staan de Babylonische spraakverwarringen van Rita.. het kan allemaal niet goed komen..

Rest ons enkel nog af te spreken: wordt onze volgende afspraak Christoph of Puggy?

2 gedachtes over “Cunina-sushi-avond: voor algemene publicatie vatbaar?

  1. Pingback: Eenzelfde avond, maar een iets ander verslag! | Fleur en Tijl!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s