Niet het zeetje van Domburg maar wedstrijd ringrijden

Vroeger reden ze bij Eric thuis naar de zee in Domburg en daar rijden we vandaag naartoe. Naar ’t zeetje zijn we dit jaar nog ni geweest. Onze badhandoeken en strandmatjes gaan in de rugzak en we zijn weg. Volgens de GPS een uurtje en 20 min rijden en geen files dus een ontspannen ritje.

Als we in ’t dorpke arriveren, is het daar wel heel heel druk. We volgen de parkeerroute en vinden een parking vlakbij het strand en het dorp. Eerst even iets drinken enwe zijn ook benieuwd waarom er daar zoveel volk rondloopt. Er is een parcours met paarden in de hoofdstraat met een wedstrijd ringrijden vandaag, een folklorische Zeeuwse volkssport. De Domburgse ringrijders, helemaal in ’t wit gekleed, zitten op een ongezadeld paard met een lans waarmee hij de ring moet steken. De paarden zijn extra mooi verzorgd; de manen en staarten zijn geslingerd en extra mooi versierd met kleurige bloemen en strikken. Met een lans moeten de ruiters door een ring proberen te steken, die halverwege het parcours omhoog hangt, terwijl het paard galloppeert. De ring wordt kleiner naargelang de wedstrijd vordert: van 38 mm doorsnee tot 14 mm.

We vonden een gezellig plaatske op ’t terras met zicht op het parcours. De mevrouw van ’t tafeltje naast ons legt uit dat de winnaar gejonased wordt: hij wordt omhoog gegooid en opgevangen in een laken en hij wint dan een pollepel.

Het zeetje hadden we nog maar even van ver gezien dus toch maar even de benen strekken. Even langs den auto om onze mattekes en handdoeken en dan een korte wandeling tot de duinen. Hier konden we via een trap naar de Hoge Hill, met het mooiste uitzicht over Domburg en omgeving.

Er staat een stevige wind en tijdens onze strandwandeling merken we op dat alle mensen achter hun windscherm liggen of tussen de strandhuisjes. We wandelen de drukte wat uit en zoeken een standhuisje waar niemand thuis is want een windscherm hebben we niet bij ons. We rollen os matteken uit en gaan ons hier es installeren en niks doen buiten van ’t zonneke genieten. Lang duurt het ni want na 5 min. houden we het al voor bekeken; we worde hier gezandstraald; het zand kraakt al tussen os tanden.. We gaan via de duinen nog even een wandeling doen, zakken neer op een bankske zodat we ’t zand eve kunne afvege. Wat nu? Het was wel gezellig in ’t dorpke dus we besluiten om verder te gaan supporteren voor de ringrijders en da jonassen wil ik ook wel es zien.

We zijn wat hongerig geworden van de gezonde zeelucht en het zand knarst nog tussen os tanden zodat een fris pintje met een Zeeuwse kaasportie ons zeker zou smaken. Ondertussen genoten we van de gezellige drukte tijdens de wedstrijd.

Via de website vernam ik dat Coen Minderhoud de ring van 14 mm stak en winnaar werd.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s