Schoonvader gaat achteruit maar we kunnen hem ni missen

Mijn schoonvader zijn gezondheid gaat achteruit..

In ’t ziekenhuis ging het op en af. Soms zag hij er moe uit, lag veel in bed met zijn ogen dicht en at met moeite 1 boterhammeke en dronk een half taske koffie. Inspanningen lukken niet en je hoorde hem piepen. De andere dag was hij perfect in orde, genoot van een heel stuk javanais en smulde uit zijn bakje pitloze druiven terwijl hij in de zetel zat.

Hij kon ook echt genieten van een bezoekje. Hij vertelde en lachte, kwam mee op de rand van t bed zitte, pikte zelfs ozzen Eric zijne cappuccino in en toen ik op zijne rug begon te wrijven was het van, ja, ja, ja, ja, ja,ja,ja, ….ik zei hoow Rita want sebiet hedde hier iet aan de hand🙂

Iedereen weer opgelucht. Ozze Leo zegt ook dat het doet goed onze va zo terug te zien. We hopen hem nog wat te houden! Als zijn pillen goed op punt gezet worden zal hij rap terug thuis in zijn zetel zitten om te slurpen aan zijn borreltje! Want……eigenlijk kunnen we hem niet missen!

Maar stilaan merken we toch dat het niet goed gaat.  Hij heeft het nog steeds moeilijk met ademen. De verpleging kon geen reden geven van zijn achteruitgang. De dokter van wacht was langsgeweest en waarschijnlijk “broeide” hij op iets, maar hij kon geen oorzaak vinden. Ik denk niet dat hij zijn stethoscoop genomen heeft om eens naar zijn longen te luisteren anders moest hij dat toch minstens gehoord hebben.

De behandelende arts kwam terug na kerstmis maar die had ook geen goei nieuws. De nieren werken niet optimaal en va’s hart is heel erg verzwakt. Dit is allemaal niet goed. Kortademigheid, opgezette voeten, hoesten, gebrek aan eetlust, geen energie…

Met oudjaar mag hij naar huis. Ons Drea heeft haar werkgever kunnen overtuigen dat er elke dag hulp nodig is voor onze va en de kinderen springen bij indien nodig.

De ene dag is de andere niet. Er zijn goeie dagen, dan eet hij een kom soep en zit veel in de zetel. Hij blijft wel heel moe en slijmen ophoesten vraagt veel inspanning. Daarom wordt er gestart met kine. Het is juist een moeilijke dag als Els komt want va heeft de hele tijd liggen slapen en nog bijna niks gegeten. We maken hem wakker en ze start eerst met zacht kloppen op de borst maar dat lukt niet. Hij kan dit echt niet verdragen. Dan gaan we oefeningen doen om de benen en armen soepel te houden. Eerst wil hij ni echt maar al snel doet hij goed zijn best en heeft er nog een fors tempo opzitten. Zijn armen heft hij zo hoog in de lucht als Els. Dit is tevens een goei oefening om de longen open te zetten en je merkt direct dat hij veel moet hoesten.

We hopen dat er nog veel goeie dagen zullen komen, waarop hij nog kan genieten van iets lekkers en van de aanwezigheid van kinderen en kleinkinderen.

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s